چنگ بر رُخ سنگ!

پرداختی که در ایران به عنوان اسکرچ شناخته می‌شود، در حقیقت نوعی لاین فینیش است. اسکرچ یا شیازنی در سنگ‌ها با فواصل نامنظم و بسیار نزدیک بهم انجام می‌شود که در این صورت ساب سنگ، دیگر قابل تشخیص نیست.

روش اجرا:

این نوع پرداخت یا توسط دستگاهی که روی طولی بُر نصب می شود اجرا می‌گردد و یا توسط دستگاه‌های خارجی (به ویژه ایتالیای) که برای این نوع پرداخت ساخته شده‌اند.

نکات مهم در اجرای پرداخت اسکرچ:

۱- این نوع پرداخت هم روی سنگ‌های ساب خورده و هم ساب نخورده، قابل اجرا است.

۲- می‌تواند قبل یا بعد از پرداخت نهایی سنگ همچون چرمی، اجرا شد.

3- با افزایش عمق شیارها، احتمال شکستن لبه¬ی شیارها بیشتر می¬شود که این طرح نیز، طرفداران خاص خود را دارد.

4- در فواصل نیم سانتی‌متری شیارها، به علت شکستن لبه‌ی شیارها، این پرداخت شباهت زیادی به کات- بروکن دارد.

5- پس از اجرای این پرداخت، می‌توان با کشیدن فرچه، سطح پرداخت را نرم‌تر نمود.

6- پرداخت ترکیبی از اسکرچ نیز قابل اجرا است مانند اسکرچ- سندبلاست.

7- در نمای دور، جهت دیده شدن بهتر این پرداخت، باید عمق و فاصله‌ی شیارها بیشتر شود.

ویژگی‌ها

پرداخت اسکرچ بیشتر در طراحی‌های مدرن استفاده می‌شود و ذات طبیعی سنگ بیشتر قابل نمایش است. این پرداخت در نمای بیرونی، باید بصورت ایستاده و عمومی استفاده شود.

پرداخت اسکرچ در کدام سنگ‌ها قابل اجرا است؟

این پرداخت در بیشتر سنگ‌ها اجرا می‌شود هرچند در سنگ‌های روشن‌ رنگ مرسوم‌تر است‌. پرداخت اسکرچ در سنگ‌های چینی و گرانیت به وفور انجام می‌گردد.

مزایا

۱- در اجرای این پرداخت، سورت سنگ اهمیت خاصی ندارد و می‌توان بر روی سنگ‌هایی با سورت‌ ضعیف نیز اجرا نمود بدون آنکه از لحاظ ظاهری تفاوتی با سورت‌های خوب داشته باشد.

معایب

۱- عدم امکان اجرا روی کف به دلیل دشواری در نظافت و تردد.

۲- این پرداخت اگر بصورت عمودی در نما اجرا نشود، پس از اولین بارش باران یا برف، دچار تجمع لک و جرم می‌شود.

کاربردها

نمای خارجی و داخلی به ویژه در طراحی‌های مدرن

منبع : راد استون