پس از آتش سوزی بزرگ شیکاگو در سال 1871، بسیاری از خانه های ساخته شده از چوب ویران شدند. زمانی که ساخت خانه های جدید فرا رسید، قوانینی برای جلوگیری از فاجعه مشابه تصویب شد. مصالح نسوز مانند آجر، سنگ مرمر، سنگ آهک و کاشی سفالی به مصالح ساختمانی ارجح تبدیل شدند و ساخت ساختمان‌هایی با چوب در منطقه مرکزی شهر ممنوع شد.

هشت سال پس از آتش سوزی، ساخت خانه نیکرسون در محله نزدیک شمال شیکاگو آغاز شد. عمارت ایتالیایی سه طبقه با مساحت 24000 فوت مربع در زمان تکمیل، بزرگترین و مجلل ترین اقامتگاه خصوصی در شیکاگو محسوب می شد. نمای بیرونی از سنگ آهک و ماسه سنگ Berea از اوهایو ساخته شده است. داخل این ملک که به عنوان “عمارت مرمر” شناخته می شود بسیار چشمگیر است. سالی آن فلگنهاور، مدیر مجموعه ها و نمایشگاه های موزه ریچارد اچ. دریه هاوس، می گوید: در سنگ کاری داخلی از حداقل 17 نوع مختلف سنگ مرمر فرانسوی، ایتالیایی، بلژیکی، و آمریکایی و همچنین عقیق و سنگ مرمر استفاده شده است.

اندکی پس از ساخت، نمای بیرونی ماسه سنگ خاکستری روشن به دلیل مسائل زیست محیطی درخشش خود را از دست داد. فلگنهاور می‌گوید: «در طول سال‌ها، سنگ‌کاری‌های سبک طبیعی به دلیل تجمع دوده و دوده ناشی از آلاینده‌های صنعتی سیاه شدند. همانطور که نمای بیرونی تیره و ناخوشایند شد، عناصر سنگی تزئینی نیز شروع به فرسایش کردند. 

زمانی که ریچارد اچ. دریهاس، یک مدیر سرمایه گذاری شیکاگو که به خاطر علایقش در حفظ بناهای تاریخی شهرت دارد، خانه را در سال 2003 خرید، خانه نیکرسون به موزه ریچارد اچ.  دریهاس تبدیل شد . طبق  مقاله نیویورک تایمز  ، دریهاس خانه را از  کالج جراحان آمریکا، انجمنی حرفه ای که از دهه 1920 مالک آن بود و بلافاصله پس از آن M. Kirby Talley Jr.، نویسنده و مورخ ساکن آمستردام را برای نظارت بر بازسازی استخدام کرد.

تالی در مقاله نیویورک تایمز می گوید  : «فرمان من این بود که آن را به سال 1883 برگردانم.  پیدا کردن چنین موقعیتی که در آن صادقانه بگوییم که هیچ هزینه‌ای برای انجام کار به روش درست رد نشده، قابل توجه است.»

در سال 2003، در همان سالی که Driehaus این ملک را به دست آورد، بازسازی عمده ساختمان از جمله بازسازی  نمای بیرونی آغاز شد .

مرمت یک بنای تاریخی

فلگنهاوئر می گوید: «موزه دریه هاوس به عنوان یک عمارت عصر طلاکاری، قطعه مهمی از تاریخ شیکاگو و پنجره ای به گذشته است که با کاوش در تعامل بین هنر تاریخی و معاصر که میراث ریچارد اچ. دریه هاوس را گرامی می دارد، به جلو نگاه می کند.

بازسازی نمای بیرونی نیازمند کار دقیق تیم های ماهر است. به گفته فلگنهاور، هیچ یک از سنگ کاری ها تغییر نکرده ، اما بازسازی شده است. 

ماسه سنگ و آهک مورد استفاده هر دو از مواد بومی غرب میانه بودند. ماسه سنگ Berea که در اوهایو استخراج می شود، یک انتخاب رایج برای ساختمان ها بود. ماسه سنگ یک ماده نرم و متخلخل است و در حالی که نسوز است، در نهایت دوده‌ای که از دود کارخانه‌های زغال‌سنگ مجاور بیرون می‌آید را جذب می‌کند. زمانی که Driehaus ملک را خریداری کرد، «آن آلاینده های صنعتی به نوعی پوسته صد ساله تبدیل شده بودند.

فلگنهاور توضیح می‌دهد: «در طول بازسازی، موزه Driehaus با استودیوی حفاظت از مجسمه‌ها و اشیاء (CSOS) قرارداد بست تا نما را با استفاده از لیزرهای دستی از طریق فرآیندی به نام فرسایش تمیز کند. آنها 20000 فوت مربع پوسته سیاه را در طی 18 ماه بین سال های 2004 تا 2005 از سنگ کاری جدا کردند. این رسما اولین ساختمانی بود که در آمریکای شمالی با استفاده از این فرآیند تمیز می شد.

دلیل استفاده از لیزر به جای روش‌های تهاجمی‌تر مانند میکرو بلاستینگ، این بود که فضای بیرونی، آن‌قدر نرم بود که فرآیند شدیدتر منجر به تشدید فرسایش و در برخی موارد سفید شدن رنگ زرد طبیعی ماسه‌سنگ می‌شد.

با توجه به وب سایت موزه Driehaus که پروژه بازسازی سنگ طبیعی را پوشش می دهد، لیزر با سرعت تقریباً 2.5 فوت مربع در ساعت تمیز می شود. پرتوی نوری از یک ابزار دستی به سمت ساختمان نشانه  و پیوند مولکولی که بین سنگ و آلاینده ها ایجاد شده بود را می شکند.”

به گفته Felgenhauer، تیم CSOS بیش از یک سال را صرف پاکسازی 20000 فوت مربع از پوسته سیاه کرد و همه این کارها با ابزارهای کوچک دستی انجام شد.

این ساختمان در سال 1976 به فهرست ملی اماکن تاریخی اضافه شد و در 28 سپتامبر 1977 به عنوان یک مکان دیدنی شیکاگو معرفی شد.

حفظ ظاهر سنگ طبیعی

در حالی که پروژه مرمت در سال 2004 تکمیل شد، موزه به تعمیر و نگهداری منظم ادامه می دهد. فلگنهاور می گوید: «اخیراً، به عنوان بخشی از برنامه تعمیر و نگهداری موزه، نمای ساختمان دچار شکستگی شد.

این گواهی بر طول عمر آن است که با نگهداری مناسب، سنگ ساختمانی می تواند حتی در برابر خشن ترین عناصر مقاومت کند و برای قرن ها دوام بیاورد.

منبع: usenaturalstone.org